خاکریز مقاومت دزفول

دنیا رنگ وارنگ دلها را از هم دور کرده است دلتنگ مردان مردی هستم که زیباترین احساسم در مورد آنان جاری است. دلتنگ آن ایامی که صداقت معنا می شد، دلتنگ ایامی که یک رنگی رنگ همه مردم بود. دلتنگ ایامی که، "من" وجود نداشت و همه«ما» بودند. دلتنگ ایامی که خانواده به دو نفر و یا چند نفر معنا نمی شد، همه اهل محل یک خانواده بودند یا بهتر بگویم آن ایام خانواده ایی به وسعت یک شهر تشکیل شده بود. ایامی که غم ها شراکتی تقسیم می شد و در شادیها همه خود را سهیم می دانستند؛ کلاً غم و شادی همه با هم بود. تشخیص صاحب عزا و شادی مشخص نبود. دلتنگم؛ دلتنگ صفای مسجدی که همه چیزمان بود؛ مسجد خانه دوم ما شده بود،آرامشی که...

ادامه مطلب